Een aandeel kost maar twintig cent. Dan krijg ik voor een klein bedrag duizenden stukken. Is dat automatisch voordelig, of zegt zo’n lage prijs eigenlijk veel minder dan ik denk?

Penny stock is een aanduiding voor laaggeprijsde aandelen. De precieze criteria verschillen per markt. De stukprijs vertelt niet hoeveel het hele bedrijf waard is, of hoe gezond de onderneming is.

Neem een fictief orderboek. Kopers bieden negentien cent, verkopers vragen eenentwintig cent. Je koopt vijfduizend stukken tegen die vraagprijs. Dat kost duizendvijftig euro, nog voordat de broker een commissie rekent.

Verkoop je direct tegen de ongewijzigde biedprijs, dan ontvang je negenhonderdvijftig euro. Het verschil is honderd euro. Alleen al het verschil tussen kopen en verkopen veroorzaakt dus verlies, zonder enige koersbeweging.

Bovendien moet er voldoende handelsvolume beschikbaar zijn. Staat slechts een klein aantal aandelen op de beste prijs, dan kan een grotere order duurder uitvallen. Een limiet begrenst de prijs, maar garandeert geen uitvoering.

Maar als twintig cent veertig cent wordt, verdubbelt mijn geld toch? Waarom waarschuwen jullie dan zo nadrukkelijk? Een paar cent beweging lijkt bij zo’n lage koers al een heel groot verschil.

Dat percentage klopt als rekenvoorbeeld, zonder kosten. Het voorspelt alleen niets. Weinig openbare informatie, verwatering en betaalde promotie kunnen grote risico’s opleveren. Ook een opvallende koersstijging bewijst niet dat een onderneming sterker wordt.

Controleer daarom de bedrijfsrapportages, het aantal uitstaande aandelen, de handelsplaats en het orderboek. Onderzoek ook wat jouw broker doet als een notering verdwijnt. Een sociale mediabelofte vervangt dat onderzoek nooit.

Lees het volledige artikel over penny stocks op Brokers punt en el. Daar vind je meer uitleg over waardering, orders en risico’s. Dit is educatie, geen persoonlijk beleggingsadvies.